wtorek, 3 września 2013

TO NIE JEST ZABAWA

Jehoszafat, król Judy, był w drodze do domu po wizycie u Achaba, grzesznego króla Izraela. Pan wysłał na jego spotkanie proroka z mocnymi słowami: „Stanął przed nim jasnowidz Jehu, syn Chananiego, i rzekł do króla Jehoszafata: Czy musiałeś pomagać bezbożnemu i okazywać miłość tym, którzy nienawidzą Pana? Przez to ciąży na tobie gniew Pana” (2 Kron. 19:2).

Bóg mówił do Jehoszafata, „”Nie znasz niebezpieczeństwa i konsekwencji tego, co zrobiłeś. Myślisz, że to nic takiego, bratać się z kimś, kto jest przeciwko Mnie. Achab był moim wrogiem – bałwochwalcą – a ty się z nim zaprzyjaźniłeś. Słuchałeś jego grzesznych słów i zanurzyłeś się w jego brudzie. Nie sprzeciwiłeś się niczemu, Jozafacie. Mam ci to za złe!”

W tym momencie możesz myśleć, „Rozumiem, że Achab był zły. Ale kiedy myślę o moich przyjaciołach, w żaden sposób nie mogę powiedzieć, że są nieprzyjaciółmi Boga.” Ale zwróć uwagę na te miejsca z Biblii:
  • „Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie” (Łukasz 11:23). Czy twój przyjaciel staje po stronie Bożej we wszystkim? 
  • „Nieposłuszeństwo jest takim samym grzechem, jak czary” (1 Samuel 15:23) Czy rada twojego przyjaciela jest pełna nieposłuszeństwa? 
  • „Kto skazuje niewinnego, .. jest ohydą dla Pana.” (Przypon. Sal. 17:15). Czy twój przyjaciel mówi źle o bogobojnych ludziach? 
To nie jest zabawa! Twoi przyjaciele, to dla Boga ważna sprawa, ponieważ ich działanie ma poważne konsekwencje: „Ustom swoim pozwalasz mówić źle, a język twój knuje zdradę. Siedzisz i mówisz przeciw bratu swemu, znieważasz… Pojmijcież to wy, którzy zapominacie Boga, bym was nie rozdarł” (Psalm 50:19-22).

Dzięki Bogu, że „Wtedy Jehoszafat zląkł się i postanowił zwrócić się do Pana, ogłosił też post w całej Judzie” (2 Kron. 20:3). Król upokorzył się i pokutował. „Wtedy Jehoszafat pochylił głowę twarzą aż do ziemi, a także wszyscy Judejczycy i mieszkańcy Jeruzalemu padli przed Panem, oddając pokłon Panu” (w. 18).

Bóg odpowiedział na uniżenie Jehoszafata, dając Judzie całkowite zwycięstwo nad Moabitami. Wreszcie Biblia mówi, „A królestwo Jehoszafata zażywało spokoju, którego jego Bóg zewsząd mu użyczył” (w. 30).