czwartek, 27 listopada 2014

WYKONUJĄC JEGO SŁOWO

„ Człowiek nie samym chlebem żyje, lecz że człowiek żyć będzie wszystkim, co wychodzi z ust Pana” (5 Mojż. 8:3).

Ten tekst z 5 Mojżeszowej jest tak mocny, że sam Jezus używał go przeciwko diabłu podczas Jego wielkiego kuszenia na pustyni. „A gdy pościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, wówczas łaknął. I przystąpił do niego kusiciel, i rzekł mu: Jeżeli jesteś Synem Bożym, powiedz, aby te kamienie stały się chlebem. A On odpowiadając, rzekł: Napisano: Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych” (Mat. 4:2-4).

Tak jak Izraelici na pustyni, Jezus też był głodny. Czy może być większe upokorzenie, niż być Synem Bożym i być doprowadzonym do miejsca całkowitej zależności?

Jako człowiek, Jezus nauczył się posłuszeństwa i zależności poprzez te rzeczy, które przeżywał, takie jak ten kryzys głodu. Jezus właściwie mówił tak: „Nie jestem tu po to, aby zadowolić Siebie, albo rozpieszczać Moje ciało. Jestem tu po to, aby wypełnić doskonała wolę Mojego Ojca.” Jezus oddał każdą ludzką troskę w ręce Swojego Ojca. Innymi słowy, powiedział, „poświęcę całe Moje życie i Mój czas w posłuszeństwie Mojemu Ojcu, wypełniając Jego doskonałą wolę – a On zatroszczy się o Mnie na Swój sposób.”

Jezus wiedział, że Bóg mógł wypowiedzieć jedno twórcze słowo: „Zniknij głodzie!” Ale wiedział też, że Ojciec mógł Mu dać pokarm, o którym nikt nie wie, dlatego nie myślał o pokarmie czy napoju czy ubraniu czy domu. Zamiast tego na pierwszym miejscu szukał Bożej woli i pozwolił Mu zatroszczyć się o potrzeby.

Jezus mówił tu coś bardzo ważnego, co oznaczało: „Nie przyszedłem, żeby prosić Ojca, aby dotrzymał danego Mi słowa; przyszedłem, aby zachować wszystkie Jego słowa!” Jezus nie potrzebował cudu, żeby udowodnić miłość Ojca do niego. On odpoczywał w słowach Jego Ojca. Nie wołał, „Boże, dotrzymaj danego Mi słowa!”, ale zamiast tego: „Pozwól Mi wypełnić Twoje słowo we wszystkim.”

środa, 26 listopada 2014

CAŁKOWITA ZALEŻNOŚĆ

„Gdyż Pan, Bóg twój, wprowadza cię do ziemi pięknej, do ziemi, gdzie bystre rzeki i źródła tryskają.. . Do ziemi, w której bez ograniczeń będziesz spożywał chleb i niczego ci nie będzie brakować, Do ziemi, w której bez ograniczeń będziesz spożywał chleb i niczego ci nie będzie brakować, gdzie bystre rzeki i źródła tryskają w dolinie i na górze. . . Bacz, abyś nie zapomniał Pana, Boga twego. . . Aby gdy się najesz do syta, gdy pobudujesz sobie piękne domy, gdzie będziesz mieszkał . . . I gdy twoje bydło i trzody rozmnożą się, i gdy będziesz posiadał wiele srebra i złota . . aby serce twoje nie stało się wyniosłe oraz abyś nie zapomniał Pana, Boga twego, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli . . . Abyś nie mówił w swoim sercu: Moja moc i siła mojej ręki zdobyła mi to bogactwo” (5 Mojż. 8:7-14,17).

Pan mówi tutaj nie tylko do Izraela, ale do nas dzisiaj. Cel ich sprawdzianu na pustyni nigdy nie był wątpliwy; chodziło o to „ aby cię upokorzyć i aby cię doświadczyć, lecz w przyszłości obrócić ci to ku dobremu” (5 Mojż. 8:16). On musiał uczyć Izraela jak mają traktować to całe dobro, jakie miał zamiar na nich wylać. Bóg również nas będzie doświadczał w taki sam sposób, jak ich.

Bo chociaż dzieci Izraela były pod ochroną krwi i zostali wybawieni, prowadzeni w nadnaturalny sposób i byli obiektem Bożej miłości i czyniącej cuda mocy, to brakowało im jednej rzeczy: Nie polegali na Bogu!

Krew może przykryć twoje grzechy, ale nie sprawi, że będziesz polegał na Nim. Cuda mogą cię wyratować od mocy szatana, ale nie mogą sprawić, że będziesz polegał na Bogu. Może ciebie prowadzić Bóg, a ty możesz nadal nie polegać całkowicie na Panu.

Bóg musi nas pozbawić naszej wszelkiej pewności siebie i zniszczyć wszystko, co pozostaje z naszej władnej sprawiedliwości, duchowej pychy i chluby. On musi (i czyni to) upokorzyć wszystkich, którzy są przeznaczeni do odziedziczenia Jego wielkich duchowych błogosławieństw.

On weźmie Saula z Tarsu – pewnego siebie, sprawiedliwego w sobie, pochłoniętego znajomością Pism, pełnego gorliwości dla Boga, gotowego umrzeć za Jahve – i oślepić go! Saul musiał zostać upokorzony przed światem, być prowadzony jak dziecko i czekać bezradnie wiele dni dotąd, aż Bóg zadziałał. Został upokorzony do punktu całkowitej zależności od Boga!

wtorek, 25 listopada 2014

SPRAWDZIAN

Izraelici byli absolutnie bezradni – ojcowie, matki, książęta, przywódcy – wszyscy nie mieli się do kogo zwrócić. Nie było tam obładowanych wielbłądów z zaopatrzeniem. Nie było suszonej żywności, suszonych ryb, chleba, fig, daktyli, rodzynek ani orzechów. Niewątpliwie widzieli jak pociąg zaopatrzenia Faraona został zmieciony; olbrzymie namioty wypełnione żywnością unosiły się na Morzu Czerwonym! Musieli sobie logicznie tak myśleć: „Bóg znał dokładnie dzień i godzinę, kiedy opuścimy Egipt. Mojżesz rozmawiał z Bogiem, więc dlaczego nie powiedział, żebyśmy zabrali z Egiptu żywności na sześć miesięcy? Nawet Bogowie Egiptu traktują swoich żołnierzy lepiej. Dlaczego powiedziano nam, żebyśmy pożyczyli złoto, srebro i biżuterię? Nie możemy jeść tych rzeczy; tutaj to jest bezwartościowe!”

Nigdzie nie było widać ani źdźbła trawy – żadnych zwierząt, na które mogliby zapolować, żadnych drzew owocowych, ani cudzoziemców, żeby z nimi zahandlować. Nie mogli wrócić do Egiptu, nawet gdyby chcieli, gdyż Morze Czerwone odcięło ich powrót! A gdyby obeszli dookoła morza, to Egipcjanie by zablokowali ich powrót przy pomocy wszystkich kijów i kamieni Egiptu, mając w pamięci wszystkie plagi, jakie ich spotkały.

Tak więc teraz mieli tylko płacz i przed nimi złowroga pustynia. Dzieci płakały, a żony załamywały ręce. Wszyscy mężowie i ojcowie byli bezradni i upokorzeni. Zebrali się wszyscy koło Mojżesza i narzekali: „Wyprowadziłeś nas na tę pustynię, żeby pobić to całe zgromadzenie głodem” (2 Mojż. 16:3).

To było upokorzenie dla Izraela i jest lekcją dla nas dzisiaj. „A to stało się dla nas wzorem, ostrzegającym nas, abyśmy złych rzeczy nie pożądali, jak tamci pożądali. . . i jest napisane ku przestrodze dla nas, którzy znaleźliśmy się u kresu wieków” (1 Kor. 10:6,11).

Bóg doprowadził Izraela do miejsca całkowitego upokorzenia.

Sprawdzian dla Izrael