wtorek, 30 sierpnia 2016

WYPRÓBOWANA WIARA

Kiedy po raz pierwszy czytamy o Abrahamie, to Bóg prosi go, żeby spakował swoją rodzinę i udał się w nieznane (zobacz 1 Mojż. 12:1). To musiał być niesamowity test dla Abrahama, jak też dla jego najbliższych. Jednak przez wiarę, Abraham był posłuszny. Mieszkał wśród obcych w obcym kraju - bez krzywdy i błogosławiony - i został wyratowany z każdego kryzysu, poprzez nadprzyrodzone sny i wizje od Pana.
POPATRZ NA GWIAZDY
W pewnym punkcie Bóg powiedział Abrahamowi, żeby spojrzał na rozgwieżdżone niebo, mówiąc: "Popatrz teraz na niebo i policz gwiazdy, jeżeli potrafisz je policzyć . . . takie będzie twoje potomstwo" (1 Mojż. 15:5). Innymi słowy: "Abrahamie, będziesz miał tyle dzieci, wnuków i potomków. Będzie ich tyle co gwiazd."
Co za oszałamiająca obietnica! To słowo skierowane do Abrahama przechodziło ludzkie zrozumienie i pojęcie. A jaka była reakcja Abrahama na tę obietnicę? "Uwierzył Panu" (15:6).
NAGRODA ZA NIECHWIEJĄCE SIĘ ZAUFANIE
Jaki był rezultat wiary Abrahama? I co oznaczało jego głębokie, trwałe zaufanie w Bożych oczach? Odpowiedź znajdujemy w prostym wersecie:
    "Uwierzył Panu; i zostało mu to poczytane z sprawiedliwość" (1 Mojż. 15:6, moje podkreślenie).
Raz za razem Abraham pokładał swoją wiarę w Bogu i został uznany za sprawiedliwego w oczach Pana.
Kiedy Abraham miał już 100 lat, przeżył już życie doświadczeń i przez to wszystko, Pismo powiada, że on ufał Bogu. A teraz Pan powiedział o tym wiernym, posłusznym mężu:
" Wybrałem go bowiem, aby nakazał synom swoim i domowi swemu po sobie strzec drogi Pana, aby zachowywali sprawiedliwość i prawo" (18:19).
Czy widzisz co sam Bóg powiedział o tym mężu? Oświadczył, "Ufam Abrahamowi. On ma wypróbowaną wiarę."