piątek, 8 sierpnia 2008

BÓG NASZYCH OLBRZYMÓW

Bóg powiedział do Joba: „Oto hipopotam, którego stworzyłem jak i ciebie (Joba 40:15). Czy krokodyla zdołasz złapać na wędkę albo powrozem skrępować jego język? (40:25).



Dlaczego Bóg rozpoczął swoje objawienie każąc Jobowi zastanawiać się nad tymi masywnymi olbrzymami? Dlaczego Bóg chciał, żeby Job spojrzałw pyski hipopotama i krokodyla?



Najpierw Bóg przedstawił ten problem swojemu słudze tak: „Spójrz Jobie, zbliża się do ciebie hipopotam. Co ty zrobisz? Czy możesz z nim walczyć swoją siła fizyczną? Nie? To może przekonasz go swoimi pięknymi słowami.



„A teraz spójrz na krokodyla, który ci zagraża. Jak sobie z nim poradzisz? To stworzenie ma serce jak z kamienia. Nie ma u niego miłosierdzia.” To było coś więcej niż zwykła lekcja na temat królestwa zwierząt. Bóg przekazywał Jobowi coś na temat życia „olbrzymów.” Pokazywał Swojemu słudze, że te dwa niesamowite, groźne, potężne stworzenia reprezentowały potężne problemy, jakie szalały w życiu Joba.



„Popatrz na hipopotama. On depcze wszystko na swojej drodze. On jest po prostu zbyt wielkim problemem dla ciebie, żebyś mógł go ujarzmić. Jobie, nie jesteś dla niego równorzędnym przeciwnikiem. Nie możesz zrobić nic, żeby go ujarzmić. Tylko Ja, Pan wiem jak zatrzymać takie potężne stworzenie.”



„A co z krokodylem, Jobie? Żaden człowiek nie może walczyć z takim stworzeniem. Nikt też w swojej sile nie może pozbawić krokodyla jego grubej zbroi. To samo jest prawdą w odniesieniu do twojego duchowego wroga, diabła. Tylko Ja mogę wygrać z nim.”



Czy słyszysz co Bóg mówi w tym obrazie? On mówi nie tylko do Joba, ale do wszystkich wierzących. Mówi tak: „Stań twarzą w twarz z prawdą o olbrzymach w twoim życiu. Ty sobie z nimi nie poradzisz. Ja jestem jedynym, który to może zrobić.”

Job odpowiedział: „Mój Bóg jest wszechmogący. On wszystko może. Żaden Jego cel nie może zostać zmieniony. Wiem, że nie mogę sam pokonać hipopotama czy krokodyla, ale to nie ma znaczenia. Wiem, że Bóg może. Moja rola polega po prostu na tym, aby się uciszyć i oglądać wybawienie Pana” (zobacz Joba 42:1,2).