poniedziałek, 11 stycznia 2010

FUNDAMENT WIARY

Na jakim fundamencie zbudowana jest twoja wiara? Pismo Święte mówi nam, że wiara przychodzi przez słuchanie i że Słowo Boże daje nam „duchowe uszy”, którymi możemy słyszeć (patrz Rzymian 10:17). Oto co Biblia mówi o doświadczeniu pustyni w naszym życiu:


  • „Niech nie zaleją mnie fale, Niech nie pochłonie mnie głębina.. Wysłuchaj mnie, Panie, bo dobrą jest łaska twoja... Nie zakrywaj oblicza swego przed sługą swoim” (Psalm 69:15-17).
  • Wyraźnie mówi, że wody utrapienia zalewają życie bogobojnych.
  • Albowiem doświadczyłeś nas, Boże, Oczyściłeś nas w ogniu, jak się czyści srebro. Wpędziłeś nas w sidła, Włożyłeś brzemię na biodra nasze.... Szliśmy przez ogień i wodę” (66:10-12). Kto nas wpędza w sidła w sidła? To czyni Bóg.
  • „Zanim zostałem upokorzony, błądziłem, Ale teraz strzegę twego słowa. Dobrze mi, żem został upokorzony, Abym się nauczył ustaw twoich” (119:67,71). Te wersety mówią wyraźnie, że to jest dla nas dobre – nawet jest to błogosławieństwem – być utrapionym.

Zwróć uwagę na świadectwo Psalmisty: „Miłuję Pana, gdyż wysłuchał Głosu mego, błagania mego.... Spętały mnie więzy śmierci I opadły mnie trwogi otchłani, Ucisk i zmartwienie przyszły na mnie. Wtedy wezwałem imienia Pana: Ach, Panie, ratuj duszę moją!” (Psalm 116:1-4). Oto wierny sługa, który kochał Boga i miał wielką wiarę. Mimo tego spotykały go smutki, ból, kłopoty i śmierć.


Ten temat znajdujemy w całej Biblii. Słowo Boże głośno ogłasza, że droga do wiary wiedzie przez powodzie i ogień: „Droga twoja wiodła przez morze, A ścieżki twoje przez wielkie wody” (Psalm 77:20). „Oto Ja czynię rzecz nową: Już się rozwija... Tak, przygotowuję na pustyni drogę, rzeki na pustkowiu” (Izaj. 43:19). „Gdy będziesz przechodził przez wody, będę z tobą, a gdy przez rzeki, nie zaleją cię; gdy pójdziesz przez ogień nie spłoniesz, a płomień nie spali cię” (Izaj. 43:2). „Bo Ja, Pan, jestem twoim Bogiem, który cię ująłem za twoją prawicę i który mówię do ciebie: Nie bój się, Ja cię wspomogę!” (Izaj. 42:13).


Ten ostatni werset zawiera ważny klucz: Na każdej pustyni, którą przechodzimy, nasz Ojciec trzyma nas za rękę. A jednak tylko ci, którzy przez pustynie przechodzą, doświadczą pociechy z Jego ręki. On wyciąga ją do tych, którzy przechodzą przez fale utrapień.