środa, 1 kwietnia 2009

ZACHOWANI W OKREŚLONYM CELU

Dawid modlił się „Strzeż mnie Boże, bo w Tobie szukam schronienia” (Psalm 16:1). Hebrajskie słowo, którego używa tutaj Dawid i które jest przetłumaczone jako „strzeż” ma bardzo bogate znaczenie. Mówi ono właściwie „Ustaw żywopłot wokół mnie, mur ochronnych cierni. Zachowaj mnie i ochraniaj. Obserwuj każdy mój ruch, wszystkie moje wejścia i wyjścia.”

Dawid w pełni wierzył, że Bóg ochrania sprawiedliwych. Pismo mówi, że Dawid otrzymywał pomoc i ochronę na wszystkich swoich drogach. Ten błogosławiony człowiek oświadczył: „Oto nie drzemie, ani nie zasypia stróż Izraela. Pan stróżem twoim, Pan cieniem twoim po prawicy twojej. Słońce nie będzie cię razić za dnia, ani księżyc w nocy. Pan strzec cię będzie od wszelkiego zła. Strzec będzie duszy twojej” (Psalm 121:4-7).

To samo hebrajskie słowo strzec występuje też w tym fragmencie. Jeszcze raz Dawid mówi o Bożym żywopłocie, nadprzyrodzonym murze ochronnym. Zapewnia nas: „Bóg patrzy na ciebie wszędzie, gdzie jesteś.”

Rzeczywiście Pan jest z nami we wszystkich miejscach: w pracy, w kościele, na zakupach. On jest z nami w naszych samochodach, autobusach, w metrze. Dawid mówi, że przez cały czas Bóg nas strzeże od zła. Krótko mówiąc, ma pod kontrolą każdy nasz ruch. On obiecał, że unicestwi każdą możliwą broń skierowaną przeciwko swoim dzieciom.

Raz za razem, nasz Bóg okazuje się jako strzegący swój lud. Ale jaki ma w tym cel? Dlaczego Pan tak bardzo angażuje się w naszą ochronę? Klucz do tego znajdujemy w słowach Mojżesza: „I nakazał nam Pan spełniać te wszystkie przepisy, okazywać cześć zbożną Panu, Bogu naszemu, aby nam się dobrze powodziło po wszystkie dni naszego życia, jak to jest dzisiaj” (5 Mojż. 6:24). Mojżesz mówi, że Bóg im dał przykazania w jednym celu: aby ich strzegli i zachowali. Ale dlaczego? Z tego samego powodu, dla jakiego Bóg chce nas zbawić i ochraniać.

Pomyśl o wszystkich sposobach, jakimi Bóg chronił Swój wybrany lud, Izrael. On ich zachował od 10 plag w Egipcie. Wybawił ich od armii Faraona nad Morzem Czerwonym. Uzdrawiał ich po śmiertelnym ukąszeniu węża na pustyni. Ci ludzi opowiadali swoim dzieciom i wnukom o Bożej mocy, która ich ochraniała. Pan nas wybawił od wszystkich naszych wrogów. Dawał nam chleb i wodę i sprawił, że nasze ubrania się nie niszczyły. On przeprowadził Izraela przez to wszystko.”

Ale czy tylko to było świadectwem Izraela? Czy ci ludzie byli ochraniani i zachowani tylko dlatego, żeby zakończyć życie na pustyni? Mojżesz powiedział: „ Lecz nas stamtąd wyprowadził, aby nas wprowadzić tutaj i dać nam tę ziemię, którą przysiągł naszym ojcom” 5 Mojż. 6:23). Mojżesz mówił Izraelitom: „Popatrzcie na wszystkie cudowne sposoby, jakimi Bóg was wyprowadził z niewoli. Jak myślicie, po co to było? Dlaczego was wybrał i oznaczył, jako kogoś szczególnego, od założenia świata? Dlaczego was wyprowadził z niewoli? Dlaczego was błogosławił, kiedy zasługiwaliście na to, żeby was porzucił?

Pan was zachował, żeby was gdzieś zaprowadzić. On chce osiągnąć w waszym życiu coś większego, niż te wszystkie cuda. Pan zachował Izraelitów i ustawił mur wokół nich w szczególnym celu; aby ich doprowadzić do miejsca użyteczności. On ich prowadził do Ziemi Obiecanej, która była ich przeznaczeniem.